Διαβάζοντας γι αυτό το αστέρι που είναι για όλους μας γέμισα με ελπίδα.
Ελπίδα γιατί τώρα ξέρω και εγώ πως όλα όσα έγιναν δεν θα πεθάνουν ποτέ.
Πάντα θα υπάρχουν στην αγκαλιά των άλλων, στα βλέμματα, τα φιλιά, το αστέρι αυτό στον ουρανό που κοιτάγαμε πάντα.
Έτσι μένει αθάνατη η αγάπη.
Έτσι κι αυτοί πάντα θα μας φοβούνται.
Τότε μας τουφέκιζαν τώρα μολύνουν την αγάπη μας, αλλά αυτή ποτέ δεν χάνεται.
Τι μεγάλη δύναμη που είναι αυτή θα αναρωτιέσαι κι εσύ, να φοβούνται την αγάπη μας.
Γι αυτό χάθηκε η Μαρία με τον αγαπημένο της, για να μείνουμε όλοι μαζί για πάντα.
Δύσκολες εποχές θα συλλογιέσαι.
Μα και τότε δύσκολες ήταν.
Τώρα η φτώχεια μα και τότε η φτώχεια.
Τώρα το μίσος μα και τότε το μίσος.
Τότε ο γιός της γειτόνισσας τουφεκιζόταν μα και τώρα αριστούχος δουλεύει σε εταιρεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου