Εμείς

Εσύ.

Εσύ που απ’ τις φωνές σου μολύνεις τον αέρα.

Εσύ που με χτυπάς και με ρωτάς γιατί αντιστέκομαι.

Εσύ που βλέπεις γύρω σου φτώχεια και νιώθεις χορτασμένος.

Εσύ που βλέπεις ένα δέντρο να καίγεται και ορμάς στο επόμενο.

Εσύ που όσα και να κάνεις στον ύπνο σου δεν βλέπεις εφιάλτες.

Εσύ που χρόνια ατέλειωτα λες πως θα έχεις εξουσία.

Πρόσεχε.

Πρόσεχε γιατί εμείς θα φωνάξουμε μαζί με τον αέρα.

Πρόσεχε γιατί εμείς όταν χτυπήσουμε δεν θα προλάβεις να τρέξεις.

Πρόσεχε γιατί εμείς μόνο από χρήματα είμαστε φτωχοί.

Πρόσεχε γιατί εμείς θα κάψουμε το τσιμέντο για να ανθίσουν δέντρα.

Πρόσεχε γιατί εμείς θα έρθουμε στον ύπνο σου και μακάρι θα λες να ήσουν ξύπνιος.

Πρόσεχε γιατί εμείς δεν θέλουμε στα χέρια μας εξουσία.

Αξιολύπητος είσαι αλλά πια μην περιμένεις κατανόηση.

                                                                                                                       Δημήτρης Λ